🔥 Ondanks het verlies… wij gaan nog steeds VOL voor promotie! 🔥
We hebben gehoord dat er veel animo was om met de bus naar Limburg mee te gaan. Daarom heeft Heren 1 iets moois bedacht…
👉 We doen het gewoon opnieuw!
En dit keer tegen de huidige nummer 1: Pegasus
Dit wordt een kraker van jewelste en we kunnen jullie support keihard gebruiken! 💙🤍
Laten we er samen een geweldige sfeer van maken en laten zien waar Compaen voor staat…
Compaen Heren 1 is zaterdag lelijk van de piste geraakt. Bij de slalom naar de finish ging het bij het veertiende poortje vervelend mis. De Oostzaners kregen in de strijd met US bij tijd en wijle zwarte sneeuw te zien. Gelukkig raakten de volleyballers niet helemaal van het parcours en hielden ze nog iets over aan deze pijnlijke afdaling.
Weg is de ongeslagen thuisstatus en weg is de kans om van elke tegenstander in de topdivisie te winnen. Compaen verzuimde namelijk om revanche te nemen voor de eerdere uitglijder tegen de Amsterdammers…
Compaen ligt volledig op medaillekoers in de zuidelijke topdivisie. Goud, zilver of brons in de eindrangschikking lijkt wel verzekerd na de maximale zege op Volley Tilburg aan het Olympiaplein.
De vaderlandse schaatssters waren nog maar net uitgegleden toen de Oostzaanse volleyballers in de accommodatie naast de Irene Wüstijshal aan hun rondjes moesten beginnen. Compaen wist zich zaterdag wel aan het schema van de coach te houden, want met de vierde 4-0 deze competitie ligt er voor hen een podiumplek in het verschiet. Bij de eerdere ontmoeting in de Twiskepolder verzuimde het team om bij 3-0 in de vierde set het setpoint te verzilveren voor een optimale score.
De vijf behaalde winstpunten plus een uitslag van 2-3 in het duel tussen koploper Pegasus en nummer drie Next Volley vergroot de kans dat Compaen aan het eind van het seizoen zelfs op het hoogste schavot belandt…
Met bulten, littekens en schrammen op de zeerovershuid van de eerdere ontmoetingen heeft Compaen Heren 1 eindelijk eens kunnen afrekenen met de volleyballende Muggen van Spaarnestad. Een klinkende zege met 4-0 maakte een einde aan een reeks die traumatische vormen begon aan te nemen.
Bijna altijd begonnen de Oostzaners als favoriet aan de Noord-Hollandse derby, maar de laatste zes duels gingen wel gewoon naar de Haarlemmers. Compaen maakte bij Spaarnestad het beste los. Als de buren van 27 kilometer verderop er telkens met de buit vandoor gaan, mag gesproken worden van een Angstgegner.
Dat resultaten behaald in het verleden geen garantie voor de toekomst bieden, bleek zaterdag in Sporthal Oostzaan. Hoewel Spaarnestad duidelijk in een mindere fase zit – vorige week in een thuiswedstrijd verlies tegen degradatiekandidaat Volley Tilburg – mocht dat gezien het verleden met uitglijders voor Compaen geen indicatie voor dit treffen zijn…
Compaen heeft met volwassen spel het psychologische voordeel in de topdivisie behouden. De volleyballers blijven het voordeel bezitten dat de achtervolgers op de koploper hun inhaalwedstrijd eerst maar eens moeten zien te winnen.
Met de zege van 1-3 op Sliedrecht Sport 3 scoorden de Oostzaners namelijk het zelfde resultaat als de concurrenten Pegasus, Next Volley en Spaarnestad. Alleen is de eindstreep een etappe dichterbij gekomen.
Even na 10 uur stond het vertrek vanaf Skoon op het programma. De wekker moest dus worden gezet. Het duel in De Basis begon namelijk om 13.00 uur, eigenlijk een tijdstip voor jeugdwedstrijden…
In Oostzaan wonen eigenwijze wezens. De volleyballers uit het dorp annuleren niet op vrijdagmorgen een wedstrijd, omdat de weergoden voor anderhalve dag later onheilspellende omstandigheden voorspellen. De boeren uit de Zaanstreek kijken enkele uren voor vertrek eens goed in de lucht en zien dan dat een reis van bijna tweehonderd kilometer naar midden-Limburg geen enkel probleem oplevert.
Er gold zaterdag in Linne eigenlijk maar een kleurcode voor Compaen en dat was blauw, naar de huisstijl. Onderweg slechts sporadisch een glad stukje asfalt, geen enkel vlokje sneeuw, in de Sportzaal een klinkende overwinning met 0-4 en voorlopig een koppositie in de zuidelijke topdivisie. De enige kans op uitglijden liepen de spelers eigenlijk nog toen ze tegen 1 uur zondagmorgen na het meeblèren van verschrikkelijke smartlappen in licht benevelde toestand op Skoonzicht de luxe touringcar uitstapten…
Zaterdag 3 januari 2026. Houtrust Sporthal, Den Haag. Voorronde NOJK.
Een dag die begon met winterse taferelen die je eerder in Oostenrijk verwacht dan op de A4. Sneeuw die was aangevroren, 60 kilometer per uur over delen van de snelweg en het collectieve besef: blijkbaar krijgen we dat in Duitsland en Oostenrijk toch net iets ordentelijker geregeld dan hier. Maar goed, iedereen veilig aangekomen, dus hup: volleybalstand aan…
Een woensdagavond in Warmenhuizen, twee titelkandidaten, een trommel en… appeltaart in de bonus.
Het decor voor dé kampioenswedstrijd van Compaen MA1 kan bijna niet mooier worden verzonnen: de laatste wedstrijd van de competitie, nummer één tegen nummer twee. Compaen MA1 bovenaan, Dinto MA1 vlak daarachter. Een rechtstreeks duel om het kampioenschap in de Hoofdklasse.
Niet op volle sterkte, maar wel vol vertrouwen
De kampioensploeg moest het zonder Ellis doen, die thuis ziek op de bank lag, en Emma, die al in Boston zat. Toch stapte Compaen vol vertrouwen het veld op. Niet alleen om het kampioenschap te behalen (promotie was al veiliggesteld), maar ook om te bouwen aan wedstrijdritme en automatismen richting het NOJK op 3 januari…
Veelzeggend was de blijdschap bij Pegasus na het laatste punt. Aan de andere kant van het net duurde het even voordat bij Compaen Heren 1 de vreugde van de overwinning met 3-1 binnendrong. De onaantastbare koploper van de topdivisie vierde het feit dat een afstraffing met 4-0 hen bespaard bleef. De Oostzaners moesten eerst nog even het verlies in de laatste set verwerken.
Er dienden bij hen mogelijk ook wat vraagtekens weggepoetst geworden. Hoe kon het dat redelijk solide spel al voldoende was om de ongenaakbare lijstaanvoerder van het vliegende paard te duwen. Het was tamelijk degelijk wat de formatie van het coachduo Ralf Muijs/Desi van Waaijen liet zien..
Zaterdag 6 december 2025 mochten we eindelijk weer aantreden om 16.00 uur. Een vertrouwde tijd, al stonden we dit keer niet in onze eigen hal, maar in onbekende (en iets te koude) Tuitjehorn. Na wat proppen met tassen in de auto’s en een rit van 45 minuten, kwamen we aan. Zoals altijd begonnen we met ons vaste ritueel: bijkletsen, koffie drinken en nog even chillen in de kantine. Daarna verplaatsten we ons, ondanks de ijskoude sporthal, met frisse tegenzin richting de kleedkamer.
De wedstrijdvoorbereiding bestond uit luidkeels meezingen met Unwritten, Zaza en uiteraard Cotton Eye Joe (al was dat vooral dansen). Onze stembanden waren alvast goed warm. Zoals altijd was het daarna tijd voor Bob. Toen hij binnenkwam hadden we het al over de Spotify Wrapped, en natuurlijk moesten we even kijken wat zijn favoriete artiest van het jaar was…
